Głębokie menu, w końcu przejrzyste.
Ponad czterdzieści zabiegów: ciało, twarz, masaż tajski i zabiegi aparaturowe. Problemem nigdy nie był zakres, tylko to, że osoba trafiająca tu pierwszy raz musiała przeczytać wszystko, żeby znaleźć tę jedną rzecz, po którą przyszła.
Od czego się zaczęło
Gabinety masażu tracą ludzi na menu. Ktoś przychodzi ze sztywnym karkiem i dwugodzinnym oknem w sobotę, a dostaje listę, na której masaż głęboki, Kobido, tajski masaż stóp, lipolaser i presoterapia leżą na jednym poziomie. To wszystko jest realną kompetencją. Żadna z tych pozycji nie pomaga wybrać.
Drugim problemem było wyszukiwanie. W Poznaniu jest dużo gabinetów masażu i prawie wszystkie biją się o te same trzy ogólne frazy, ignorując dziesiątki konkretnych, które ludzie naprawdę wpisują: nazwy technik, część ciała, dzielnicę.
Szeroki zakres jest atutem w cenniku i obciążeniem na stronie głównej. Zadaniem było zachować pierwsze, nie płacąc za drugie.
Podejście
Menu przebudowano wokół tego, jak ludzie przychodzą, a nie wokół tego, jak gabinet segreguje zabiegi:
- Według problemu — ból pleców, napięcie, regeneracja po treningu, obrzęki. Tak większość osób opisuje, co im dolega, zanim wie, co zarezerwować.
- Według nazwy techniki — Kobido, tajski, gorące kamienie, drenaż limfatyczny, masaż głęboki. Wyszukiwane po nazwie przez osoby, które już wiedzą, czego chcą, i rezerwują tego samego dnia.
- Według okazji — masaż dla par, vouchery. Zupełnie inny kupujący: często nie ta osoba, która będzie na zabiegu.
- Zabiegi aparaturowe — Endosfera, presoterapia, lipolaser, fala radiowa. Na osobnym torze, bo konkurują z klinikami, a nie z innymi gabinetami masażu.
Zabiegi na twarz — Kobido, transbukalny, masaż rzeźbiący — wyciągnięto jako osobne miejsce, zamiast chować je pod zabiegami na ciało. Przyciągają inne zapytanie, inne oczekiwanie cenowe i często klientkę, która nigdy nie rezerwuje zabiegów na ciało.
Dwa języki, dwa rynki
W Poznaniu mieszka spora społeczność międzynarodowa, a anglojęzyczny popyt na masaż szuka inaczej niż polskojęzyczny. Wersja angielska nie jest warstwą tłumaczenia na polskiej — jest zbudowana dla kogoś, kto może nie znać polskiej nazwy techniki, której chce, i kto często wybiera gabinet pierwszy raz w nowym mieście.
W gabinecie z zespołem ludzie rezerwują osobę tak samo jak zabieg. Sekcja zespołu nie jest grzecznościową podstroną „o nas" — niesie specjalizacje, więc ktoś szukający konkretnej techniki trafia na osobę, która ją wykonuje.
Co powstało
- Strona i architektura usług — pełny zakres zabiegów przebudowany w ścieżki, którymi osoba trafiająca tu pierwszy raz naprawdę przejdzie.
- UX i ścieżka rezerwacji — droga od „bolą mnie plecy" do zarezerwowanego terminu skrócona do najmniejszej liczby decyzji, jaką da się utrzymać.
- Targetowanie fraz lokalnych — nazwy technik, części ciała i zapytania na poziomie dzielnicy, zamiast walki wyłącznie o ogólną frazę z nazwą miasta.
- Wersja dwujęzyczna — wersja polska i angielska pisane pod własne grupy odbiorców.
- Sekcje wspierające — zespół, galeria, opinie, baza wiedzy i vouchery, każda z konkretnym zadaniem, a nie jako wypełniacz.
Działające warstwy
Efekty
Do opublikowania, kiedy analityka będzie mogła to potwierdzić — frazy na pozycjach dla każdego zabiegu, strony wejścia dla wersji angielskiej i zakończone rezerwacje według ścieżki.
"[ WYPOWIEDŹ KLIENTA — do zebrania ]"
Co dalej
Wizytówka Google i pętla opinii to najcenniejsze pozostałe warstwy dla gabinetu w gęstej dzielnicy — przy firmie, do której się po prostu wchodzi, wyniki map są często warte więcej niż dziesiąta pozycja organiczna. Potem analityka, żeby podstrony zabiegów dało się oceniać pojedynczo, a nie jako jedną stronę.
Za dużo usług, za mało rezerwacji?
Zwykle problemem nie jest zakres. Problemem jest kolejność, w jakiej się go pokazuje.